Sessizliğe yer açmak
Gürültünün eksik olmadığı bir dünyada sessizlik, bir kaçış değil, bir buluşma alanı olabilir.
Sessizlik çoğu zaman bir boşluk olarak düşünülür: sesin olmadığı, bir şeylerin eksik kaldığı bir an. Oysa pek çok gelenekte sessizlik, doluluğun ta kendisidir.
Meditasyon pratiğinde sessizlik, zihnin sürekli konuşmasına ara verdiğimiz andır. Bu arada, düşüncelerin arkasındaki farkındalığı fark etmeye başlarız.
Sessizlik, söylenmemiş her şeyin konuştuğu yerdir.
Gündelik hayatta sessizlik
Sessizliğe yer açmak için bir inzivaya çekilmek gerekmez. Bir fincan çayı acele etmeden içmek, yürürken kulaklığı çıkarmak ya da bir konuşmada karşımızdakinin sözünü tamamlamasını beklemek de sessizliğe açılan kapılardır.
Belki de mesele, sessizliği doldurmaya çalışmak yerine onunla birlikte kalabilmektir.
